Pogratulować samopoczucia

Wymiar zatrudnienia pedagogów będzie zależny od liczby uczniów

Od 1 września br. rozpocznie się wdrażanie pierwszego etapu standaryzacji zatrudniania w przedszkolach i szkołach nauczycieli psychologów, pedagogów, logopedów, terapeutów pedagogicznych i pedagogów specjalnych. Rozwiązania w tym zakresie zostaną wprowadzane stopniowo, do 1 września 2024 r.
Wymiar zatrudnienia będzie zależny od liczby uczniów w przedszkolu/szkole.

Od 1 marca br. publiczne i niepubliczne szkoły podstawowe, ponadpodstawowe i szkoły artystyczne realizujące kształcenie ogólne w zakresie szkoły podstawowej i liceum ogólnokształcącego będą mogły realizować zajęcia specjalistyczne z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej w dodatkowym wymiarze godzin. Wsparcie będzie obejmowało organizację zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, rozwijających kompetencje emocjonalno-społeczne oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym dla uczniów, u których rozpoznano potrzebę wsparcia psychologiczno-pedagogicznego w tym zakresie.
Zajęcia będą prowadzone przez nauczycieli: psychologów, pedagogów, logopedów, doradców zawodowych i terapeutów pedagogicznych. W zależności od potrzeb uczniów będą mogły być prowadzone również przez innych specjalistów.

Źródło:www.gov.pl

Wielkie nic

Podwyżka w zamian za większy wymiar pracy to nie podwyżka, bo za więcej godzin należy się po prostu więcej pieniędzy. Propozycje ministerstwa polegały w dużej mierze na tym, że nauczyciele przez dłuższą pracę sami sobie mieliby sfinansować niby wyższe uposażenia.

Źródło:serwisy.gazetaprawna.pl

Metoda time out – sposób na wychowanie dziecka, czy traumatyczna kara?

Time out to nic innego jak „karny jeżyk” czy odsyłanie dziecka „do kąta”. Metoda ma swoich zwolenników i przeciwników, jednak najczęściej stosowana jest pod wpływem stresu, bez namysłu. Time out to skrót od określenia „time out of positive reinforcement” (czas bez pozytywnego wzmocnienia, czyli najczęściej bez kontaktu z rodzicem).

Źródło:www.msn.com

Rodzice i pełnosprawni uczniowie niechętni do integracji

Główną przeszkodą w tworzeniu klas integracyjnych jest niechęć pełnosprawnych uczniów i ich rodziców. Brakuje też pedagogów specjalnych.
Samorządy bardzo różnie radzą sobie z edukacją włączającą. Na przykład w Opolu (prawie 130 tys. mieszkańców) funkcjonuje tylko jedna pierwsza klasa integracyjna. Jedną pierwszą klasę integracyjną utworzyło też Gniezno, ale ono ma niespełna 70 tys. mieszkańców. Podobnej wielkości Konin takich klas otworzył aż sześć. W Krakowie klas pierwszych integracyjnych otwarto 26, we Wrocławiu zaledwie 13, a w Lublinie siedem. W Gdańsku utworzono 20 klas, a w Warszawie 75.


Źródło:www.rp.pl